بزرگ 15‌ساله من.»197
و میلیون‌ها بچه دیگر به‌طور غیرمستقیم از نتایج عاطفی خشونت مسلحانه آسیب می‌بینند. یک پسر کلمبیایی 16‌ساله گفت: «من به‌عنوان یک داوطلب نقش درمانگر را با کودکانی که به‌علت جنگ مجبور به ترک خانه هایشان شده بودند ایفا کردم. بعضی از کودکان چیزهای وحشتناکی دیده‌اند مانند اینکه آنها‌ دیدند پدرانشان شکنجه و کشته شدند. برای کودکان درک اینکه چه چیزی اتفاق می‌افتد سخت است. ما با یکدیگر با کامیون‌ها و عروسک‌های پارچه ای بازی می‌کنیم و گاهی‌اوقات بعد از آن شما می‌توانید بفهمید چه چیزی اتفاق می‌افتاد. بعضی از کودکان خیلی خجالتی هستند اما من به آنها عروسک طوطی می‌دهم و گاهی‌اوقات آنها به او چیزهایی می‌گویند. آنها اغلب در مورد بزها و جوجه‌ها و گاوهایی صحبت‌‌‌ می‌کنند که وقتی آنها خانه‌هایشان را ترک می‌کردند، آنها را جا‌گذاشتند. آنها در مورد حیوانات ناراحت هستند.»198
کودکان همچنین بهای سنگینی را می‌پردازند وقتی دولتشان منابع محدود کشورشان را روی بودجه‌های دفاعی صرف می‌کند نه روی بهداشت، آموزش و سایر برنامه‌هایی که کمک مستقیم برای کودکان هستند. در سال‌1998 دبیرکل از کشورهای آفریقایی درخواست کرد برای کاهش دادن خرید اسلحه و مهماتشان تا زیر 1.5درصد GDP و‌به منظور متعهد شدن برای یک سیاست رشد صفر برای بودجه‌های دفاعی به مدت یک دوره ای 10‌ساله توافق کنند.199 جدیدترین اطلاعات موجود نشان می‌دهد که بوروندی برای مثال 6 درصد GDP را صرف هزینه‌های نظامی، کمتر از 1‌درصد را صرف بهداشت و 4‌درصد را صرف آموزش می‌کند.200
وقتی اسلحه‌های کوچک و سلاح‌های سبک مانع از تلاش‌های امدادی فوری می‌شود، کودکان آسیب می‌بینند. کارکنان حافظ‌صلح و انسان‌دوست به‌طور فزاینده‌ای هدف آتش قرار گرفته‌اند. از سال‌1992 بیش از 200‌عضو غیرنظامی انجمن ملی و بین‌المللی زندگی‌شان را در بخش سازمان ملل متحد از دست داده‌اند و اکثریت آنها توسط سلاح‌های کوچک کشته شدند.201 وجود فزاینده اسلحه‌های کوچک در اردوی پناهندگی و افراد آواره باعث شد که انجمن امنیت، عملیات حفظ‌صلح را برای حمایت از دادن کمک بشردوستانه در چنین موقعیت‌هایی درخواست دهد.202 وقتی خطرات ارائه کمک و فراهم کردن حمایت زیاد می‌شود سازمان‌های بشردوستانه احتمالاً مجبور به متوقف‌کردن عملیات می‌شوند که‌‌‌‌‌ ‌می‌تواند زندگی و سلامت کودکان را بیشتر در معرض خطر قرار دهد. وقتی چندین عضو کارمند انجمن بین‌المللی صلیب سرخ به زور اسلحه در سومالی دزدیده شدند ICRC فعالیت‌ها را در آن کشور متوقف کرد و بعد از تیرباران نابود‌کننده دو عضو کارمند UN در بوروندی در سال‌1999 سرعت تمام مداخله‌های بشردوست بسیار کمتر شد.203
1.1.1.3.بی‌خانمانی
گفتیم در طي دهه گذشته تخمين زده مي‌شود كه حدود 2‌ميليون كودك طي شرايط جنگي كشته و بالغ بر 6‌ميليون بصورت جدي زخمي و يا معلول و 20‌ميليون كودك بي‌خانمان شده‌اند و اين كودكان آواره گاهي مجبور به ترك كشور خود و پناه بردن به كشورهاي مجاور مي‌گردند. ماده‌78 پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای ژنو به مسئله تخليه كودكان از مناطق ويران‌شده از جنگ به شرط وجود دلايل اضطرار اين امر اشاره مي‌كند. اين امر به‌خاطر جلوگيري از خطر جابجايي به‌منظور پاكسازي قومي و جابجايي‌هاي غيرضروري كودكان همانند آنچه در جنگ‌دوم جهاني شاهد آن بوديم، صورت مي‌گيرد. پيش از هر‌گونه جابجايي ملاحظات سرپرستي همانند يافتن والدين كودكان به شرط دسترسي به آنها صورت گيرد204 و تلاش شود تا ارتباط والدين و كودكان بعد از رفع خطر مجدداً برقرار شود.205 و به‌علاوه آموزش كودكان از سر‌گرفته شود. كنوانسيون چهارم ژنو 1949 در‌مورد حمايت از غيرنظاميان در زمان جنگ در بخش مواد مرتبط با حمايت از كودكان بصورت كلي اذعان می‌دارد:
– دولت‌هاي عضو كنوانسيون مجاز به ايجاد بيمارستان و مناطق امن جهت حمايت از افراد زير 15‌سال از تأثيرات جنگ است.206
– دولت‌هاي عضو كوشش خواهند‌كرد تا كودكان را از مناطق محاصره شده و بسته شده‌، از طريق انعقاد موافقت‌نامه خارج نمايند.207
– دولت‌های عضو تعهد می‌نمايند تا اجازه عبور آزاد محموله‌ آذوقه‌هاي اساسي، لباس‌هاي مورد‌نياز كودكان زير 15‌سال را فراهم كنند.208
– دولت‌هاي عضو تمام تلاش خود را به‌كار خواهند‌بست تا از رسيدن كمك‌هاي مناسب اجتماعي از جمله آموزشي به كودكان بي‌سرپرست و يتيم كه در‌نتيجه جنگ با مشكلات اين چنينی مواجه شده‌اند، اطمینان حاصل نمایند. ممكن است دولت‌هاي بي‌طرف نگهداري كودكان را در‌طي جنگ بپذيرند. به‌علاوه به كودكان زير 12‌سال مي‌بايست نشانه‌هاي تشخيص هويت داده‌شود.209

موارد مرتبط با حمايت از كودكان بيگانه در داخل خاك يكي از طرفين مخاصمه
بند5 ماده 38 «كليه كودكان زير 15‌سال كه در داخل خاك يك طرف بيگانه باشند مي بايست از كليه حقوق و رفتار همسان با اتباع آن كشور بهره مند گردند».210 نبود سرپناه برای کودکان خطرات بی‌شماری را نسبت به آنها ایجاد می‌کند که ممکن است حتی جان آنها را تهدید نماید .
2.1.1.3.از‌دست دادن والدین
از جمله مشکلات ویرانگر درخصوص کودکان از دست دادن حمایت و سرپرستی والدینشان است. این افراد به شیوه‌های مختلف از والدینشان جدا می‌افتند لکن مسئله اصلی همان عدم دسترسی به امدادهای والدین در مواقع لزوم می‌باشد. هيچ‌يك از طرفين مخاصمه نمي‌تواند بغ
ير از مورد اتباع نسبت به بيگانگان در مورد تخليه آنها تصميم‌گيري كند. مگر در موارد اضطراري پزشكي و سلامت كودكان و يا اينكه در سرزمين اشغالي سلامت آنها چنين اقتضا نمايد. در صورتي كه والدين يا سرپرستان كودكان يافت شوند رضايت كتبي آنها مي‌بايست اتخاذ شود. در‌غير اين‌صورت و يافت نشدن والدين و سرپرستان رضايت كتبي اشخاص كه طبق قانون يا عرف در درجه‌اول مسئوليت نگهداري آنان را دارند، هر انتقالي از اين نوع بايد تحت‌نظارت دولت‌حامي و با توافق طرف‌هاي ذيربط يعني طرفي كه ترتیب انتقال را مي‌دهد، طرفي كه كودكان را مي‌پذيرد و هر طرفي كه اتباع آن انتقال داده مي‌شود لازم است. در هر مورد، كليه طرف‌هاي مخاصمه همه‌گونه احتياطات عملي را براي جلوگيري از به‌خطر افتادن انتقال به عمل خواهد‌آورد.
هرگاه انتقال بر‌طبق بند‌1 صورت گيرد و تداركات لازم براي تحصيل هر كودك از‌جمله آموزش مذهبي و اخلاقي وي طبق خواست والدينش در مدتي كه از وطن خود دور است و با حداكثر استمرار ممكن به عمل خواهد‌آمد. به‌منظور تسهيل بازگشت كودكاني كه به‌موجب اين ماده انتقال داده شده‌اند نزد خانواده‌ها و كشور خود، مقامات طرف ترتيب‌دهنده انتقال و در‌صورت اقتضاء مقامات كشور‌ پذيرنده براي هر كودك كارت عكسداري تهيه خواهد‌كرد و براي دفتر مركزي رديابي كميته بين‌المللي صليب سرخ ارسال خواهند‌داشت. هر كارت در صورت امكان و در صورتي كه خطر يا صدمه‌اي متوجه كودك نگردد، داراي اطلاعات مشخص جهت شناسايي خواهد بود.
ماده 4 پروتكل دوم 1977 ژنو الحاقي به كنوانسيون‌هاي 1949 ژنو مربوط به حمايت از قربانيان مخاصمات غيربين‌الملليدر مورد ضمانت‌هاي بنيادين مي‌گويد: كودكان بايد تحت مراقبت و كمكهايي كه براي آنها لازم است بويژه موارد ذيل قرار گيرند:‌
الف) آنها بايد تحت تعليم و تربيت مشتمل بر تعليم و تربيت مذهبي و اخلاقي به‌صورتي كه والدين آنها آرزو داشته‌اند و در صورت فقدان والدين آنها چنانكه سرپرستان آنها مطلوب بدانند قرار گيرند.
ب ) همه مراحل متناسب براي تسهيل پيوستن خانواده‌هايي كه موقتاً از هم جدا‌شده‌اند بايد معمول گردد.
ج) كودكاني كه به سن 15‌سال نرسيده اند مي‌بايستي به استخدام نيروهاي مسلح در‌آيند و نه مي‌بايست در منازعات مشاركت كنند.
د) حمايت ويژه‌اي كه به‌موجب اين ماده براي اطفال زير 15 در‌نظر گرفته شده بايد حتي در صورتي كه آنها در جنگ شركت مستقيم نموده و اسير شده‌اند باقي بماند .
هـ) اگر ضرورت داشته باشد اقداماتي به عمل خواهد آمد و تا آنجا كه ممكن است با رضايت والدين يا اشخاصي كه به موجب قانون يا عرف اصولاً مراقب اطفال هستند، اطفال به‌طور موقت از منطقه جنگي به مناطق امن‌تر در داخل كشور انتقال يافته و تضمين شود كه آنها توسط افرادي كه مسئول حفظ سلامتي و تندرستي آنها هستند همراهي شوند.
3.1.1.3.بزهکاری
شاید در نگاه اول به نظر برسد که مسائل مربوط به جرم، جنایت، نقض قواعد در جنگ ویژه جنایتکاران جنگی و بویژه فرماندهان رده بالای صادر‌کننده دستورات غیرقانونی است، اما بعد از اندکی تأمل در‌‌‌‌‌‌ می‌یابیم بسیاری از جرائم جنگی توسط افراد کم‌سن و سال بویژه افراد زیر18‌سال که از دیدگاه حقوق بین‌الملل کودک تلقی می‌شوند ارتکاب می‌گردد. از سوی دیگر خارج از صحنه مستقیم جنگ، کودکان تحت‌تأثیر بلایای بی‌شمار جنگ و به‌دلیل بحران‌های اجتماعی ممکن است به افرادی بزهکار تبدیل گردند. کنواسیون چهارم ژنو در ماده24 خود می‌گوید: «دولت‌هاي عضو تمام تلاش خود را به‌كار خواهند‌بست تا از رسيدن كمك هاي مناسب اجتماعي از جمله آموزشي به كودكان بي‌سرپرست و يتيم كه در نتيجه جنگ با مشكلاتي اين‌چنين مواجه شده‌اند، اطمینان حاصل نمایند. ممكن است دولت هاي بي‌طرف نگهداري كودكان را در طي جنگ بپذيرند. بعلاوه به كودكان زير 12‌سال مي‌بايست نشان‌هاي تشخيص هويت داده شود».211
2.1.3.متوقف کردن جریان تولید اسلحه
نیم‌میلیارد از اسلحه‌های کوچک و سلاح‌سبک در گردش در سراسر جهان در قسمت ایجاد یک پروسه ثابت ذخیره‌سازی قرار دارند. اسلحه‌های کوچک و سلاح‌های سبک به مدت نیم‌قرن یا بیشتر به‌طور انبوه تولید شده‌اند و خیلی با‌دوام هستند. بیش از 70‌میلیون تفنگ 47AK- در سطح جهان تولید شده است. از وقتی که ارتش شوروی اولین‌بار سلاح را در سال 1947 عرضه کرد و تعداد زیادی از آنها عمدتاً در گردش باقی می‌مانند به خاطر اینکه آنها و سلاح‌های مشابه قطعات متحرک کمی دارند و نگهداری آن آسان می‌باشد.212
وقتی یک جنگ تمام می‌شود تفنگ‌ها باقی می‌مانند و به خاطر اینکه اسلحه‌های کوچک به‌طور استثنا قابل حمل هستند و مخفی‌کردن، انبار‌کردن و تجارت آنها آسان می‌باشد. سلاح‌هایی که ایالت متحده آمریکا در آمریکای مرکزی در دهه‌1970 ارائه داد، اکنون در دست چریک‌های کلمبیایی قرار دارد. تفنگ‌هایی که اتحاد شوروی سابق با کشتی به افغانستان در دهه‌1980 فرستاد، اکنون سراسر هند‌شمالی و پاکستان در گردش می‌باشند. سلاح‌هایی که ارتش‌US در عقب‌نشینی‌شان از سومالی در دهه‌1990 جا‌گذاشتند، در کنیا و سایر کشورهای آفریقای‌شرقی ظاهر شده‌است.213
پایان جنگ سرد همچنین منتهی به فرستادن ذخیره‌های اضافی از اروپای‌شرقی به آفریقا شده است. در واقع فروختن سلاح‌های اضافی به خارج در مقایسه با خراب کردن انبارها اغلب ارزان‌تر می‌باشند.214 در نتیجه این سلاح‌ها اکنون بی‌نهایت ارزا
ن و به‌طور گسترده در دسترس می‌باشند. در تعدادی از کشورهای آفریقایی با 5‌دلار یا یک کیسه ذرت یک سلاح کهنه اما به درد بخور می‌توان خرید.
تولید زیاد اسلحه‌های کوچک و سلاح‌های سبک ادامه دارد. در اوایل سال‌2000 بیش از 600‌شرکت در بیش از 95‌ کشور سراسر جهان قانوناً در‌حال تولید اسلحه‌های کوچک بودند.215 از بین این کشورها، حداقل 50‌کشور در‌حال توسعه در‌حال تولید سلاح‌های کوچک هستند و 26‌کشور آنها را صادر‌‌‌‌‌‌‌ می‌کنند.216 گروه‌های مخالف و شورشی در چند کشور حتی توانایی تولید سلاح‌های ساده یا کالیبر کوچک را دارند.
مهمات برای اسلحه‌های کوچک و سلاح‌های سبک همچنین تعداد کافی تولید می‌شود. در سطح جهانی، بیش از 150‌شرکت بزرگ در 50‌کشور در تولید مهمات برای اسلحه‌های نظامی درگیر می‌باشند.217 تولید مهمات در غرب متمرکز می‌شود و ایالات متحده عرضه‌کننده اصلی جهان می‌باشند. اما از زمان پایان جنگ سرد، فدراسیون روسی و قسمتی از اروپای‌شرقی به عنوان تولید‌کننده‌های مهم ظاهر شده‌اند. علاوه بر‌این کشورهای در‌حال توسعه از جمله هند، کنیا، میانمار، پاکستان و آفریقای‌جنوبی به‌طور فزاینده‌ای در تولید مهمات برای بازارهای محلی درگیر می‌شوند.218
پیشرفت نگران گننده دیگر،

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید