تندرستی - پزشکی

3 بیماری در کمین زنان ورزشکار

3 مریضی در کمین زنان ورزشکار

چیزی که در این مقاله دربارش صحبت می کنیم، هشداری به زنان ورزشکار و دخترانیه که ورزشایی با شدت بالا انجام میدن، چون که اونا در خطر «نشانگان سه گانه» هستن که شامل مشکلای خوردن، بی نظمی قاعدگی و پوکی استخون است.

 

معمولا در دوران عادت ماهیانه به بیشتر خانوم ها پیشنهاد می شه بعضی از فعالیتای ورزشی خود رو محدود یا متوقف کنن، به خصوص درباره فعالیت های ورزشی استقامتی یا رقابتی، این پیشنهادا با تاکید بیشتری بیان می شه و زنان به کمترین حد ممکن جنب و جوش ورزشی در دوران عادت ماهیانه تشویق می شن.

 

چیزی که در این مقاله دربارش صحبت می کنیم، هشداری به زنان ورزشکار و دخترانیه که ورزشایی با شدت بالا انجام میدن، چون که اونا در خطر «نشانگان سه گانه» هستن که شامل مشکلای خوردن، بی نظمی قاعدگی و پوکی استخوانه.

 

انجام فعالیت ورزشی به تنهایی نمی تونه باعث بروز «نشانگان سه گانه» شه، چون که کمبود انرژی در نتیجه دریافت کم مواد غذایی و تعادل نداشتن بین دریافت انرژی و مصرف اونم از دلایل ایجاد این نشانگان حساب می شه.

 

عوامل جور واجور دیگری که باعث ایجاد نشانگان یادشده می شن عبارتند از: شرکت در مسابقه ورزشی، ورزشکاران رشته های وزنی، ورزش کردن بیش ازحد به دلیل تاکید زیادتر از اندازه مربیان و والدین واسه برنده شدن در مسابقه ها.

 

1- پوکی استخون

توده استخوانی در زنان معمولا بین سنین 20 تا 30 سال به بیشترین حد می رسه. تغذیه درست شامل برنامه غذایی متعادل، دریافت انرژی کافی واسه فعالیت و مصرف غذاهای غنی از کلسیم به تشکیل بافت استخوانی کمک می کنه.

خانومای ورزشکاری که خونریزی ماهیانه شون تا سن 16 سالگی شروع نشده، یا 3 بار پشت هم عادت نشده ان یا فاصله بین عادت ماهیانه اونا بیشتر از 35 روزه، باید حتما به دکتر مراجعه کنن

نیاز به کلسیم در دختران 13 تا 19 سال و زنان جوون با عادت ماهیانه طبیعی 1200 میلی گرم در روزه که این مقدار با مصرف 3 تا 4 واحد از اجناس لبنی در طول روز یا مصرف مکمل کلسیم تامین می شه.

 

زنائی هم که دچار عادتای ماهیانه بی نظم هستن به 1500 میلی گرم کلسیم و 400 میلی گرم ویتامین D در روز نیاز دارن.

 

2- مشکل قاعدگی

گسترش مشکلای قاعدگی در زنان ورزشکار بیشتره. براساس تحقیقای انجام شده، گسترش مشکلای قاعدگی در زنان ورزشکار بالاست و با علایمی مانند تاخیر در شروع، توقف قاعدگی، افزایش فاصله بین دو چرخه قاعدگی و از دست دادن تخمک گذاری همراه س.

 

از دست دادن قاعدگی (آمنوره) در 3 تا 5 درصد زنان معمولی و 15 تا 60 درصد زنان ورزشکار مشاهده می شه. بروز آمنوره دلیلای زیادی داره که میشه از اونا به وزن پایین بدن، از دست دادن سریع وزن، شروع سریع ورزشای سنگین، تغذیه کم و استرسای محیطی در محیط ورزش یا خونه و محل کار اشاره کرد. در صورت بروز آمنوره به مدت طولانی، خطر کاهش تراکم استخوانی و ایجاد پوکی استخون زودرس هست. به نظر می رسه بقیه مشکلای قاعدگی خانوما هم در کاهش تراکم استخون در درازمدت موثر باشن .

 

خانومای ورزشکاری که خونریزی ماهیانه شون تا سن 16 سالگی شروع نشده، یا 3 بار پشت هم عادت نشده ان یا فاصله بین عادت ماهیانه اونا بیشتر از 35 روزه، باید حتما به دکتر مراجعه کنن. بقیه موارد مانند دچار شدن به بعضی مریضیا مانند تیرویید هم باید جدی گرفته شه.

 

از طرف دیگه، بعضی ورزشکاران خانوم تمایل دارن واسه شرکت در مسابقه ورزشی عادت ماهیانه خود رو به تاخیر بندازن. عادی ترین روشی که واسه به تاخیر انداختن قاعدگی هست، مصرف قرصای ضدبارداری خوراکیه که شامل استروژن و پروژستین و به دنبال اون قرص خنثی یا دارونماه. بیشتر پزشکان با این کار موافق نیستن و این موضوع هنوز مورد بحثه.

 

3- مشکل در غذا خوردن

بعضی وقتا مربیان، دوستان و والدین، خانومای ورزشکار رو به کاهش وزن قابل توجه واسه کم کردن بافت چربی با هدف افزایش توان ورزشی تشویق می کنن و این راهنمایی غلط باعث می شه فرد ورزشکار هم با محدودکردن شدید اندازه دریافت موادغذایی و انرژی، واسه کاهش وزن تلاش کنه و در نتیجه مشکل خوردن کم کم در فرد ظاهر می شه.

 

کاهش وزن در بین زنان و دخترائی که در رشته های خاص مانند ژیمناستیک، شیرجه، اسکیت نمایشی، ایروبیک فعالیت می کنن، شایع تره.

مشکل خوردن به دلیل ایجاد ضعف، کم آبی، کم خونی، نداشتن تمرکز، افسردگی، دیر بهبود پیدا کردن مریضیا و خیلی از موارد دیگه می تونه در انجام برنامه های ورزشی و کار فرد مشکل بوجود میاره

این زنان و دختران واسه کاهش وزن ممکنه از راه های غلط مانند محدودیت شدید مصرف، تلاش واسه بالاآوردن غذای خورده شده (استفراغ از قصد)، مصرف داروهای کم کننده اشتها، مصرف مسهل و ترکیبای افزایش دهنده ادرار استفاده کنن. در نتیجه مشکل در غذا خوردن به شکل بی اشتهایی عصبی و پرخوری عصبی خودنمایی پیدا می کنه.

 

بی اشتهایی عصبی یا آنورکسیا: به کاهش وزن 15 درصد زیر وزن طبیعی می گن. در این مریضی احساس ترس از چاقی و تصویر نادرست از بدن و مشکل قاعدگی دیده می شه.

 

پرخوری عصبی یا بولمیا: فرد گرفتار دست کم دو بار در هفته و به مدت 3 ماه، کنترلی روی غذا خوردن نداره و زیادتر از اندازه غذا می خوره، ولی با روشای جور واجور مانند استفراغ از قصد، به کار گیری داروها یا فعالیت زیادتر از اندازه، وزن خود رو کم می کنه.

معمولا مشکل خوردن تشخیص داده نمی شه، چون خیلی از دختران و زنان گرفتار به این مشکل، به دلیل خجالت و ترس از دست دادن کنترل برنامه غذایی شون اونو رد می کنن.

 

مشکل خوردن به دلیل ایجاد ضعف، کم آبی، کم خونی، نداشتن تمرکز، افسردگی، دیر بهبود پیدا کردن مریضیا و خیلی از موارد دیگه می تونه در انجام برنامه های ورزشی و کار فرد مشکل بوجود میاره.

 

درمان نشانگان سه گانه

درمان نشانگان سه گانه بیشتر به همکاری یه تیم درمانی شامل دکتر، متخصص تغذیه، روان شناس، مربی و والدین نیاز داره.

هم اینکه ثبت تمرینای ورزشی، جایگزینی هورمونا و کاهش تمرینای ورزشی الزامیه.

اعضای تیم دکتر می تونن با تغیر عادتای غذایی فرد مریض و تغییر در برنامه وررزشی اون به بهتر شدن علایم کمک کنن.

بخش سلامت تبیان

منبع : tebyan.net

Leave a Reply

Your email address will not be published.Required fields are marked *